Thuis in Griekenland
Ezelopvang Kreta
Informatie
Webpagina: http://www.ezelopvangkreta.eu
Locatie: the Haven Malia, Kreta
Leden: 7
Meest recente activiteit: 7 Mei
Wie ben ik....
Ik ben Diana Hermans 42 jaar getrouwd en moeder van Pascal. Ik woon met mijn gezin ''nog'' in Nederland en werkzaam als tandarts/preventie assistente.
Wij hebben jaren geleden een huisje gekocht in Malia, Kreta. Zo kwamen wij ook als snel in contact met dierenasiel the Haven. In de eerste instantie, als vluchtbegeleider voor honden, die een nieuw huisje hadden gevonden in Nederland. Wij wilde natuurlijk ook het dierenasiel zien, waar de honden vandaan kwamen, dus gingen we een bezoekje brengen. Van één bezoekje kwamen er meer en zo begonnen we met het wandelen van de honden.
In de zomer van 2006, ontmoette ik Daphne een ezelin in the Haven. Daphne kon wel wat lichaamsbeweging gebruiken, dus ging zij mee, op onze wandelingen met de honden en was een vriendschap tussen ons 2 geboren.
En van het wandelen met de honden en Daphne raakten we steeds meer betrokken bij the Haven en van het één kwam het ander.
The Haven
is een onderdeel van Cretan Animal Welfare Group (CAWG)
Zij vangen mishandelde, gewonde honden en katten op.
Ze hebben verschillende projecten, castratie/sterilisatie, cat café en het ezelproject. Verder houden ze zich bezig met het geven van educatie en informatie progamma's en proberen ze het probleem zwerfdieren in het land zelf op te lossen.
Door mijn betrokkenheid bij de dieren en met name de ezels, ben ik ezelopvang Kreta begonnen. Om zo vanuit Nederland proberen sponsors/donateurs te zoeken voor de ezels. Ook geef ik bekendheid aan the Haven, door verschillende site's voor hen te beheren. the Haven en ezelopvang Kreta hyves en een weblog CAWG. Ik probeer geld in te zamelen met de verkoop van boeken e.d. via Bol.com en Marktplaats.
De bloemetjes van the Haven
Op het moment hebben we 4 ezels:
De stallen van onze ezels:
Zoals U zelf kunt zien, mogen ze nog niet eens de naam stal hebben en voldoen onze stallen absluut niet.
We gaan proberen om voor de winter een nieuwe stal te realiseren, onze 2 stallen bieden niet meer het onderkomen, die voor de ezels erg belangrijk is. De ruimtes zijn te klein en ook is het niet meer regen en wind bestendig (een foto zegt soms meer als woorden)
Afgelopen winter, het regende veel op Kreta en stonden de ezels tot hun enkels in de modder, de kans op hoefrot is dan zeer groot. We moesten om de voetjes droog te houden, het kostbare hooi op de grond gooien (stro was nergens te krijgen)
De stal die we willen realiseren, zal genoeg plaats gaan bieden aan meerdere ezels, maar ook gaan we er een betonnenvloer in maken, zodat ze hoog en droog zullen staan.
De eisen van een stal op Kreta hoeven niet zo hoog te zijn als in Nederland, omdat het op Kreta toch doorgaans beter weer is.
Wij willen een stal van 70 m2, dit is incl. een overdekte veranda van 25 m2. Per ezel moet een grondoppervlak van minstens 6 m2 beschikbaar zijn. De stal moet waterdicht en afgesloten zijn, maar met voldoende frisse lucht.
Ezels hebben geen waterdichte vacht, daarom moet er altijd een droge stal of ander onderkomen voor hen beschikbaar zijn. Bij zeer slecht weer moeten ezels zelfs het liefst in de stal blijven en als het ’s zomers erg warm is kunnen ze lekker schaduwrijk staan en natuurlijk ook ter bescherming tegen vliegen.
Aangezien wij door de grote van de wei, niet meer dan 5 ezels kunnen opvangen, is de grootte van de nieuwe stal ruim voldoende, zodat een gedeelte van de stal ook voor een droge opslag van de hooibalen gebruikt kan worden.
We hopen in de toekomst, nog een ander stuk land te vinden, zodat we meer mishandelde, verwaarloosde en verlaten ezels kunnen gaan opvangen, We blijven dan gebruik maken van deze wei, om zieke ezels apart van de groep te kunnen opvangen en een goede zorg te bieden.
Het bouwen van de stal zal de ezels een ezelwaardig bestaan geven.
Waarom is doneren zo belangrijk !!!!
Ezels onderhouden kost geld, omdat zij als ze bij ons komen meestal niet in een staat van blakende gezondheid zijn, is de dierenarts een vaste bezoeker van onze ezels. (En dierenartsen op Kreta, zijn duurder dan in Nederland.)
Ook is het zo dat onze ezels eigenlijk niet meer te herplaatsen zijn, dus zullen ze tot het einde van hun leven, bij ons blijven. (een ezel kan zo'n 40 jaar worden)
Het komt er dus op neer dat wij in de levensbehoefte van de ezels, alle kosten zelf moeten betalen.
En natuurlijk zijn dat niet alleen de medische kosten, zoals de jaarlijkse inentingen, de tanden die elk half jaar moeten worden gevijld, maar ook hebben we een goede hoefsmid nodig, de kosten voor de voeding, het onderhoud van de stallen
Ook zijn de laatste 2 ezels binnengekomen met hoeven die een goede zorg nodig hebben, helaas kan onze eigen dierenarts dit niet.
Op het eiland zelf zijn wel mensen te vinden, die zeggen hoeven te kunnen behandelen, maar hebben hier geen opleiding voor genoten. The Haven vindt het erg belangrijk, doordat de hoeven niet ok zijn, hier ook goede gespecialiseerde dierenartsen aan te pas komen.
Wij kunnen dierenartsen (die gespecialiseerd zijn) laten overkomen uit Engeland, maar U begrijpt natuurlijk dat kost geld, (400 pond voor de overtocht en een accomodatie van 350 euro) Zij komen dan voor een week en helpen dan meteen, andere ezels op het eiland, die nog werkende zijn. En hun baasjes, de boeren in de bergen van hun dagelijkse levensonderhoud voorzien.
Dit hoort bij het ezelproject van CAWG (Cretan Animal Welfare Group)
Maar natuurlijk kunnen zij dit niet realiseren als ze geen financiele steun van mensen krijgen die een groot hart hebben voor dieren en dan met name deze leuke dieren met hun grote oren.
Waarom we U hulp vragen
CAWG werkt alleen met vrijwilligers en is afhankelijk van donatie en giften.
The Haven krijgt voor de opvang van de honden en katten geen subsidies, omdat de burgemeester van Malia zegt, dat Malia geen zwerfdieren heeft. Maar volgens de wet 3170/03 gestemd in 2003 is het wel degelijk zijn verantwoordelijkheid.
Dus proberen we het met geld van mensen met een goed hart, de hulp te bieden aan de mishandelde en gewonde dieren. En gelukkig bestaan er op deze wereld nog een hoop mensen die zich inzetten voor de dieren in nood.
En gelukkig zijn er ook nog mensen, die zich belangeloos inzetten, om hun die hulp te bieden, dag en nacht.
Maar zonder geld, kunnen we dat niet, helaas........
Een voorstel rondje:
Daphne
verplaatste Daphne naar een schaduwrijke plek en voorzag haar van eten en drinken. Ze kon haar niet meenemen, omdat ze zeiden dat de eigenaar terugkwam, om Daphne te gebruiken voor foto's/ezeltje rijden met toeristen.
De volgende dag toen de eigenaar terugkwam, namen ze aan dat de problemen voor Daphne voorbij zullen zijn, maar helaas 10 dagen later werden ze weer gebeld door de eigenaar of ze haar wilde opnemen. Hij had een vergunning nodig om met Daphne te werken in het toerisme en dat was hem geweigerd, dus had hij niets meer aan haar !!!
Engeland had die dag net de World Cup gewonnen en de fans waren het aan het vieren, toen ze Daphne gingen ophalen aan de andere kant van Malia. Ze stond los en was erg nerveus en het duurde even voor ze haar te pakken hadden. Maar toen ze haar hadden, kregen ze iets verschrikkelijks te zien. Haar halter was ingegroeid in haar hoofd, achter de oren en schuurde haar kaken zo erg dat de vliegen er eitjes hadden gelegd en er maden in krioelde en de reuk van bedorven vlees was vreselijk .
Ze maakte van een touw een halsband en lijn voor om haar nek, zodat het weerzinwekkende halster af kon worden gedaan en dat gaf gelijk een gevoel van bevrijding, dat ze langzaam aan konden gaan lopen naar the Haven (het asiel van Malia, onderdeel van de CAWG ), over een drukke weg met vele dronken fans, maar Daphne was fantastisch en ze gedroeg zich heel goed.
Onder de straatverlichting, werden haar wonden schoongemaakt en vrijgemaakt van maden en werd ze geplaatst in haar nieuwe wei, het leek erop dat ze zich erg gelukkig en geborgen voelde.
Later hoorden ze de reden waarom Daphne zo nerveus was. Na de voetbalwedstrijd, de World Cup zagen dronken fans Daphne in de wei staan, achter hun hotel en besloten wat plezier met haar te maken. Ze brachten haar op het hotelterrein en probeerde haar in het zwembad te duwen,......wat ze niet overleefd zou hebben.
Maar gelukkig, Daphne trapte 2 van die gasten in het zwembad en ontsnapte. Bravo Daphne! Ik hoop dat jullie net als ik hopen, dat toen ze trapte, daar heeft getrapt, waar het flink pijn doet.......
Na 5 dagen in het asiel was ze al aardig hersteld.
Ze was ook te dik en is op een dieet gezet. Dit vindt/vond Daphne helemaal niet leuk, want eten is alles voor haar, de omgeving kon haar dan ook duidelijk horen klagen. Maar nu na 2 jaar heeft ze haar draai aardig gevonden in the Haven.
Marigold
Marigold komt uit Neapoli. Het asiel werd gebeld door de gemeente, dat er een ezel was achtergelaten en of zij iets konden doen. The Haven wilde haar wel opnemen, maar had geen middelen om haar te vervoeren.
Gelukkig voor Marigold heeft de gemeente van Neapoli dit geregeld en werd ze begin februari 2008 naar Malia gebracht.
Toen ze net aankwam, heeft ze kennisgemaakt met de honden en na een korte kennismaking via het hek met Daphne, liep ze al snel lekker rond in de ruimte waar ook de geiten, Larry (het lam) en Daphne rondloopt.
Zoals je op de foto hieronder van Marigold kunt zien, lijkt ze wel erg vet, je kunt dat zien aan de vetophopingen op haar rug en kont en ook omdat haar manenkam omvalt. Helaas is het zo bij Marigold, dat ze dik lijkt, door deze kenmerken, maar eigenlijk is ze te mager. Deze vetophopingen zijn zo erg geweest, dat ze gewoon niet meer verdwijnen.
Een te dikke ezel is ongezond, maar een ezel op dieet zetten brengt ook risico's met zich mee, zo mogen ze niet meer dan 2 kilo per maand afvallen, anders kan er hyperlipaemie (te veel vet in het bloed) ontstaan. Deze vetten veroorzaken ernstige beschadigingen aan de lever, nieren en andere vitale organen.
Dus lijkt het of ze te dik is, maar als je goed naar de foto's kijkt, zie je ook haar botten.
Ik zelf heb Marigold leren kennen in de eerste instantie als een onvriendelijke ezel, die heel onaardig doet tegen haar omgeving, trappen tegen de dieren, maar ook naar haar verzorgers. Zo ook tegen mij, ik heb haar toch meegenomen op mijn wandelingen, omdat zij zich aan de halster heel voorbeeldig gedroeg en erg in haar element was. Nu weet ik beter, ze is eigenlijk altijd een heel verwende ezel geweest, die alle aandacht kreeg. Die wil ze ten volle, daar vraagt ze om, daar geniet ze van, maar o'wee als ze het niet krijgt, dan wordt ze een partij chagerijnig en moet iedereen het in haar buurt ontgelden.
Ja, dit is Marigold ten voeten uit en ik kan het weten, want ik heb nog steeds de blauwe plek op mijn been, van toen ze heel lief naast mij stond en ik geen aandacht aan haar besteedde, omdat ik met iemand in gesprek was. Uit het niets beet zij even in mijn been...........om duidelijk te maken, dat zij er ook nog was.......ja, Marigold is een ezel met gebruiksaanwijzing.
Yucca
Een paar dagen na aankomst van Marigold in the Haven, werd het asiel gebeld, door een Griek, met de vraag of zij voor de ezel, van zijn vader van 86 jaar konden zorgen.De ezelin had 25 jaar gewerkt, samen met zijn vader.
Het asiel besloot haar op te vangen en er werd tranport geregeld. Een paar dagen later arriveerde ze in een pick up. Deze manier van transport leek haar niets te doen,ook het uitstappen uit de pickup was makkelijk, je kon goed aan haar zien, dat ze gedurende haar leven, het 'werken' gewend is.
Ook de weg naar haar nieuwe wei, verliep prima. Ze maakte met iedereen kennis in het asiel, Daphne en Marigold en de rest van het beestenboel.
En zo hebben ze er weer een ezelin bij, ze hebben haar een naam gegeven, na 25 gewerkte jaren, naamloos, mag ze haar laatste jaren in the Haven onder de naam Yucca uitrusten.
Nu maar hopen dat ze luistert......
Hebe
Onze laatste nieuwe aanwinst, 4 dames lopen er nu rond bij the Haven
Ze heeft de naam Hebe gekregen (spreekt uit Hiebie), ja, het blijven bloemen/planten namen.
Deze dame is anders van kleur en ze moet nog wat wennen, tussen de andere ezels. Maar ze doet het goed.
Ze was eerst bij een Grieks gezin, die haar gebruikte om rondjes mee te rijden. Maar ze hadden er ineens genoeg van, dus kon Gayner haar gaan halen. Ze heeft de hele weg gelopen naast de scooter en het laatste stukje ging ze in draf. Zal ze de 3 bloemetjes van the Haven hebben geroken....of vond ze de aandacht fijn. Het blijft natuurlijk gissen.We hopen dat ze snel haar draai zal vinden... op naar nummer 5....
Bestemming Bereikt
Het zal zo maar kunnen, dat ik eind september als ik weer naar Kreta ga, aan de wandel ga met Daphne (dat zowieso) maar ook met John Williams.
RTL of eigenlijk Rene Stokvis producties vond het verhaal van Daphne en mij, over onze ontmoeting, onze gezamelijke afvalrace (ik ben speciaal voor Daphne op dieet gegaan, omdat ik ook wel eens op haar wilde zitten, daarvoor moest ik wel zeker 15 kilo afvallen, het zijn er 18 geworden)
Nu dat ik ze kwijt ben en wij nieuwe ezels hebben gekregen, die toch echt wel stukken groter zijn dan Daphne, wil ik het haar zeker niet aandoen. Maar zoals ik al vertelde, wij zijn dikke vriendinnen en zijn samen de strijd aangegaan. Daphne is nu op gewicht en ik bijna...
Terugkomend op het tv gebeuren, zij willen 2 a 3 dagen komen filmen op Kreta, dat zal natuurlijk heel leuk zijn. Ook laten we het achterland zien, met de nog werkende ezels. De regiseusse is nu druk bezig met de planning en vergunningen. Ik word opgewacht op het vliegveld in Heraklion. Het gaat door voor 90%, dus het blijft spannend tot het moment, dat ik door de deuren komt van de douane. Mijn koffer heb ik al, dus ze zullen mij zeker herkennen.....
Ik ben Diana Hermans 42 jaar getrouwd en moeder van Pascal. Ik woon met mijn gezin ''nog'' in Nederland en werkzaam als tandarts/preventie assistente.
Wij hebben jaren geleden een huisje gekocht in Malia, Kreta. Zo kwamen wij ook als snel in contact met dierenasiel the Haven. In de eerste instantie, als vluchtbegeleider voor honden, die een nieuw huisje hadden gevonden in Nederland. Wij wilde natuurlijk ook het dierenasiel zien, waar de honden vandaan kwamen, dus gingen we een bezoekje brengen. Van één bezoekje kwamen er meer en zo begonnen we met het wandelen van de honden.
In de zomer van 2006, ontmoette ik Daphne een ezelin in the Haven. Daphne kon wel wat lichaamsbeweging gebruiken, dus ging zij mee, op onze wandelingen met de honden en was een vriendschap tussen ons 2 geboren.
En van het wandelen met de honden en Daphne raakten we steeds meer betrokken bij the Haven en van het één kwam het ander.
The Haven
is een onderdeel van Cretan Animal Welfare Group (CAWG)
Zij vangen mishandelde, gewonde honden en katten op.
Ze hebben verschillende projecten, castratie/sterilisatie, cat café en het ezelproject. Verder houden ze zich bezig met het geven van educatie en informatie progamma's en proberen ze het probleem zwerfdieren in het land zelf op te lossen.
Door mijn betrokkenheid bij de dieren en met name de ezels, ben ik ezelopvang Kreta begonnen. Om zo vanuit Nederland proberen sponsors/donateurs te zoeken voor de ezels. Ook geef ik bekendheid aan the Haven, door verschillende site's voor hen te beheren. the Haven en ezelopvang Kreta hyves en een weblog CAWG. Ik probeer geld in te zamelen met de verkoop van boeken e.d. via Bol.com en Marktplaats.
De bloemetjes van the Haven
Op het moment hebben we 4 ezels:
De stallen van onze ezels:
Zoals U zelf kunt zien, mogen ze nog niet eens de naam stal hebben en voldoen onze stallen absluut niet.
We gaan proberen om voor de winter een nieuwe stal te realiseren, onze 2 stallen bieden niet meer het onderkomen, die voor de ezels erg belangrijk is. De ruimtes zijn te klein en ook is het niet meer regen en wind bestendig (een foto zegt soms meer als woorden)
Afgelopen winter, het regende veel op Kreta en stonden de ezels tot hun enkels in de modder, de kans op hoefrot is dan zeer groot. We moesten om de voetjes droog te houden, het kostbare hooi op de grond gooien (stro was nergens te krijgen)
De stal die we willen realiseren, zal genoeg plaats gaan bieden aan meerdere ezels, maar ook gaan we er een betonnenvloer in maken, zodat ze hoog en droog zullen staan.
De eisen van een stal op Kreta hoeven niet zo hoog te zijn als in Nederland, omdat het op Kreta toch doorgaans beter weer is.
Wij willen een stal van 70 m2, dit is incl. een overdekte veranda van 25 m2. Per ezel moet een grondoppervlak van minstens 6 m2 beschikbaar zijn. De stal moet waterdicht en afgesloten zijn, maar met voldoende frisse lucht.
Ezels hebben geen waterdichte vacht, daarom moet er altijd een droge stal of ander onderkomen voor hen beschikbaar zijn. Bij zeer slecht weer moeten ezels zelfs het liefst in de stal blijven en als het ’s zomers erg warm is kunnen ze lekker schaduwrijk staan en natuurlijk ook ter bescherming tegen vliegen.
Aangezien wij door de grote van de wei, niet meer dan 5 ezels kunnen opvangen, is de grootte van de nieuwe stal ruim voldoende, zodat een gedeelte van de stal ook voor een droge opslag van de hooibalen gebruikt kan worden.
We hopen in de toekomst, nog een ander stuk land te vinden, zodat we meer mishandelde, verwaarloosde en verlaten ezels kunnen gaan opvangen, We blijven dan gebruik maken van deze wei, om zieke ezels apart van de groep te kunnen opvangen en een goede zorg te bieden.
Het bouwen van de stal zal de ezels een ezelwaardig bestaan geven.
Waarom is doneren zo belangrijk !!!!
Ezels onderhouden kost geld, omdat zij als ze bij ons komen meestal niet in een staat van blakende gezondheid zijn, is de dierenarts een vaste bezoeker van onze ezels. (En dierenartsen op Kreta, zijn duurder dan in Nederland.)
Ook is het zo dat onze ezels eigenlijk niet meer te herplaatsen zijn, dus zullen ze tot het einde van hun leven, bij ons blijven. (een ezel kan zo'n 40 jaar worden)
Het komt er dus op neer dat wij in de levensbehoefte van de ezels, alle kosten zelf moeten betalen.
En natuurlijk zijn dat niet alleen de medische kosten, zoals de jaarlijkse inentingen, de tanden die elk half jaar moeten worden gevijld, maar ook hebben we een goede hoefsmid nodig, de kosten voor de voeding, het onderhoud van de stallen
Ook zijn de laatste 2 ezels binnengekomen met hoeven die een goede zorg nodig hebben, helaas kan onze eigen dierenarts dit niet.
Op het eiland zelf zijn wel mensen te vinden, die zeggen hoeven te kunnen behandelen, maar hebben hier geen opleiding voor genoten. The Haven vindt het erg belangrijk, doordat de hoeven niet ok zijn, hier ook goede gespecialiseerde dierenartsen aan te pas komen.
Wij kunnen dierenartsen (die gespecialiseerd zijn) laten overkomen uit Engeland, maar U begrijpt natuurlijk dat kost geld, (400 pond voor de overtocht en een accomodatie van 350 euro) Zij komen dan voor een week en helpen dan meteen, andere ezels op het eiland, die nog werkende zijn. En hun baasjes, de boeren in de bergen van hun dagelijkse levensonderhoud voorzien.
Dit hoort bij het ezelproject van CAWG (Cretan Animal Welfare Group)
Maar natuurlijk kunnen zij dit niet realiseren als ze geen financiele steun van mensen krijgen die een groot hart hebben voor dieren en dan met name deze leuke dieren met hun grote oren.
Waarom we U hulp vragen
CAWG werkt alleen met vrijwilligers en is afhankelijk van donatie en giften.
The Haven krijgt voor de opvang van de honden en katten geen subsidies, omdat de burgemeester van Malia zegt, dat Malia geen zwerfdieren heeft. Maar volgens de wet 3170/03 gestemd in 2003 is het wel degelijk zijn verantwoordelijkheid.
Dus proberen we het met geld van mensen met een goed hart, de hulp te bieden aan de mishandelde en gewonde dieren. En gelukkig bestaan er op deze wereld nog een hoop mensen die zich inzetten voor de dieren in nood.
En gelukkig zijn er ook nog mensen, die zich belangeloos inzetten, om hun die hulp te bieden, dag en nacht.
Maar zonder geld, kunnen we dat niet, helaas........
Een voorstel rondje:
Daphne
verplaatste Daphne naar een schaduwrijke plek en voorzag haar van eten en drinken. Ze kon haar niet meenemen, omdat ze zeiden dat de eigenaar terugkwam, om Daphne te gebruiken voor foto's/ezeltje rijden met toeristen.
De volgende dag toen de eigenaar terugkwam, namen ze aan dat de problemen voor Daphne voorbij zullen zijn, maar helaas 10 dagen later werden ze weer gebeld door de eigenaar of ze haar wilde opnemen. Hij had een vergunning nodig om met Daphne te werken in het toerisme en dat was hem geweigerd, dus had hij niets meer aan haar !!!
Engeland had die dag net de World Cup gewonnen en de fans waren het aan het vieren, toen ze Daphne gingen ophalen aan de andere kant van Malia. Ze stond los en was erg nerveus en het duurde even voor ze haar te pakken hadden. Maar toen ze haar hadden, kregen ze iets verschrikkelijks te zien. Haar halter was ingegroeid in haar hoofd, achter de oren en schuurde haar kaken zo erg dat de vliegen er eitjes hadden gelegd en er maden in krioelde en de reuk van bedorven vlees was vreselijk .
Ze maakte van een touw een halsband en lijn voor om haar nek, zodat het weerzinwekkende halster af kon worden gedaan en dat gaf gelijk een gevoel van bevrijding, dat ze langzaam aan konden gaan lopen naar the Haven (het asiel van Malia, onderdeel van de CAWG ), over een drukke weg met vele dronken fans, maar Daphne was fantastisch en ze gedroeg zich heel goed.
Onder de straatverlichting, werden haar wonden schoongemaakt en vrijgemaakt van maden en werd ze geplaatst in haar nieuwe wei, het leek erop dat ze zich erg gelukkig en geborgen voelde.
Later hoorden ze de reden waarom Daphne zo nerveus was. Na de voetbalwedstrijd, de World Cup zagen dronken fans Daphne in de wei staan, achter hun hotel en besloten wat plezier met haar te maken. Ze brachten haar op het hotelterrein en probeerde haar in het zwembad te duwen,......wat ze niet overleefd zou hebben.
Maar gelukkig, Daphne trapte 2 van die gasten in het zwembad en ontsnapte. Bravo Daphne! Ik hoop dat jullie net als ik hopen, dat toen ze trapte, daar heeft getrapt, waar het flink pijn doet.......
Na 5 dagen in het asiel was ze al aardig hersteld.
Ze was ook te dik en is op een dieet gezet. Dit vindt/vond Daphne helemaal niet leuk, want eten is alles voor haar, de omgeving kon haar dan ook duidelijk horen klagen. Maar nu na 2 jaar heeft ze haar draai aardig gevonden in the Haven.
Marigold
Marigold komt uit Neapoli. Het asiel werd gebeld door de gemeente, dat er een ezel was achtergelaten en of zij iets konden doen. The Haven wilde haar wel opnemen, maar had geen middelen om haar te vervoeren.
Gelukkig voor Marigold heeft de gemeente van Neapoli dit geregeld en werd ze begin februari 2008 naar Malia gebracht.
Toen ze net aankwam, heeft ze kennisgemaakt met de honden en na een korte kennismaking via het hek met Daphne, liep ze al snel lekker rond in de ruimte waar ook de geiten, Larry (het lam) en Daphne rondloopt.
Zoals je op de foto hieronder van Marigold kunt zien, lijkt ze wel erg vet, je kunt dat zien aan de vetophopingen op haar rug en kont en ook omdat haar manenkam omvalt. Helaas is het zo bij Marigold, dat ze dik lijkt, door deze kenmerken, maar eigenlijk is ze te mager. Deze vetophopingen zijn zo erg geweest, dat ze gewoon niet meer verdwijnen.
Een te dikke ezel is ongezond, maar een ezel op dieet zetten brengt ook risico's met zich mee, zo mogen ze niet meer dan 2 kilo per maand afvallen, anders kan er hyperlipaemie (te veel vet in het bloed) ontstaan. Deze vetten veroorzaken ernstige beschadigingen aan de lever, nieren en andere vitale organen.
Dus lijkt het of ze te dik is, maar als je goed naar de foto's kijkt, zie je ook haar botten.
Ik zelf heb Marigold leren kennen in de eerste instantie als een onvriendelijke ezel, die heel onaardig doet tegen haar omgeving, trappen tegen de dieren, maar ook naar haar verzorgers. Zo ook tegen mij, ik heb haar toch meegenomen op mijn wandelingen, omdat zij zich aan de halster heel voorbeeldig gedroeg en erg in haar element was. Nu weet ik beter, ze is eigenlijk altijd een heel verwende ezel geweest, die alle aandacht kreeg. Die wil ze ten volle, daar vraagt ze om, daar geniet ze van, maar o'wee als ze het niet krijgt, dan wordt ze een partij chagerijnig en moet iedereen het in haar buurt ontgelden.
Ja, dit is Marigold ten voeten uit en ik kan het weten, want ik heb nog steeds de blauwe plek op mijn been, van toen ze heel lief naast mij stond en ik geen aandacht aan haar besteedde, omdat ik met iemand in gesprek was. Uit het niets beet zij even in mijn been...........om duidelijk te maken, dat zij er ook nog was.......ja, Marigold is een ezel met gebruiksaanwijzing.
Yucca
Een paar dagen na aankomst van Marigold in the Haven, werd het asiel gebeld, door een Griek, met de vraag of zij voor de ezel, van zijn vader van 86 jaar konden zorgen.De ezelin had 25 jaar gewerkt, samen met zijn vader.
Het asiel besloot haar op te vangen en er werd tranport geregeld. Een paar dagen later arriveerde ze in een pick up. Deze manier van transport leek haar niets te doen,ook het uitstappen uit de pickup was makkelijk, je kon goed aan haar zien, dat ze gedurende haar leven, het 'werken' gewend is.
Ook de weg naar haar nieuwe wei, verliep prima. Ze maakte met iedereen kennis in het asiel, Daphne en Marigold en de rest van het beestenboel.
En zo hebben ze er weer een ezelin bij, ze hebben haar een naam gegeven, na 25 gewerkte jaren, naamloos, mag ze haar laatste jaren in the Haven onder de naam Yucca uitrusten.
Nu maar hopen dat ze luistert......
Hebe
Onze laatste nieuwe aanwinst, 4 dames lopen er nu rond bij the Haven
Ze heeft de naam Hebe gekregen (spreekt uit Hiebie), ja, het blijven bloemen/planten namen.
Deze dame is anders van kleur en ze moet nog wat wennen, tussen de andere ezels. Maar ze doet het goed.
Ze was eerst bij een Grieks gezin, die haar gebruikte om rondjes mee te rijden. Maar ze hadden er ineens genoeg van, dus kon Gayner haar gaan halen. Ze heeft de hele weg gelopen naast de scooter en het laatste stukje ging ze in draf. Zal ze de 3 bloemetjes van the Haven hebben geroken....of vond ze de aandacht fijn. Het blijft natuurlijk gissen.We hopen dat ze snel haar draai zal vinden... op naar nummer 5....
Bestemming Bereikt
Het zal zo maar kunnen, dat ik eind september als ik weer naar Kreta ga, aan de wandel ga met Daphne (dat zowieso) maar ook met John Williams.
RTL of eigenlijk Rene Stokvis producties vond het verhaal van Daphne en mij, over onze ontmoeting, onze gezamelijke afvalrace (ik ben speciaal voor Daphne op dieet gegaan, omdat ik ook wel eens op haar wilde zitten, daarvoor moest ik wel zeker 15 kilo afvallen, het zijn er 18 geworden)
Nu dat ik ze kwijt ben en wij nieuwe ezels hebben gekregen, die toch echt wel stukken groter zijn dan Daphne, wil ik het haar zeker niet aandoen. Maar zoals ik al vertelde, wij zijn dikke vriendinnen en zijn samen de strijd aangegaan. Daphne is nu op gewicht en ik bijna...
Terugkomend op het tv gebeuren, zij willen 2 a 3 dagen komen filmen op Kreta, dat zal natuurlijk heel leuk zijn. Ook laten we het achterland zien, met de nog werkende ezels. De regiseusse is nu druk bezig met de planning en vergunningen. Ik word opgewacht op het vliegveld in Heraklion. Het gaat door voor 90%, dus het blijft spannend tot het moment, dat ik door de deuren komt van de douane. Mijn koffer heb ik al, dus ze zullen mij zeker herkennen.....
Discussieforum
Start een discussie
Niemand heeft nog discussies toegevoegd. Voeg een discussie toe om te beginnen.
Prikbord
-
Reactie van Tanja op 4 September 2008 op 10.33 -
Hallo Diana,
Wat een geweldig goed werk doe je! Ik zou je met plezier steunen, maar ik heb mijn handen al vol aan de dierenclub hier op Thassos. Werk dat hard nodig is!
Ik heb trouwens ook een stukje op je weblog gelezen. Ik hoop dat het doorgaat met Bestemming Bereikt, want dat betekent ook weer goede reclame voor de ezels en The Haven.
Veel succes!
Tanja
-
Reactie van Diana Hermans op 5 September 2008 op 7.16 -
Hallo Tanja,
Bedankt voor je reactie. Fijn dat jij het dierenleed op Thassos aantrekt. Het werk blijft hard nodig, we zien wel verandering/verbetering, maar toch nog teveel dierenleed.
Bestemming Bereikt gaat door, maar zij zeggen voor 90% om evt. onverwachte dingen te dekken.
Ik heb er zin in en zeker goede reclame voor de ezels en the Haven.
Jij succes in Thassos met je steun aan de dieren.
Groetjes Diana
-
Reactie van Wouter op 15 Oktober 2008 op 11.15 - Ga zometeen eerst even een donatie over maken. Het komt er telkens niet van...
-
Reactie van Cynthia van Lunteren op 15 Oktober 2008 op 12.37 -
Geweldig werk om je zo in te zetten voor deze ezels. Zelf heb ik altijd een zwak voor ezels gehad omdat ze er altijd zo aandoenlijk en lief uitzien.
Ik hoop dat wij met alle leden tezamen een leuke bijdrage aan de opvang kunnen leveren.
Zoals hieronder wel blijkt zijn er gelukkig in Griekenland meerdere mensen die zich inzetten voor het dieren leed aldaar.
Zelf ben ik vorige jaar op bezoek geweest bij de opvang voor bruine beren (Arcturos Bear Santuary Mount Nympeon).
Ik hoop dat de uitzending van Bestemming Bereikt doorgaat zodat deze ezel problematiek ook wat meer bekend wordt onder de Nederlandse Griekenland toerist. Er nog nog meer donaties volgen.
-
Reactie van Diana Hermans op 15 Oktober 2008 op 19.27
-
Hoi Cynthia,
Ja, ezels zijn zeer aandoenlijk, vooral hun mooie ogen en leuke oren.
Ik hoop ook dat we een leuk bedrag bij elkaar krijgen, ik zie dat Wouter gaat doneren, dus de teller gaat weer lopen.
Beren o die vind ik ook zo leuk, een groot knuffelgehalte (tenminste zo zien ze er naar uit) Ik heb veel beren staan in mijn huis en mijn baas heet de Beer. Ik zeg altijd tegen hem, ik ben gek op Beren.
Bestemming Bereikt is doorgegaan. Een stuk van het verhaal staat op het forum.
Het was erg leuk, medio febr. wordt het waarschijnlijk uitgezonden. Ik hoop dat het wat gaat brengen voor de ezels. Ik zeg weleens het geld druppelt langzaam (waar hard voor moet worden gewerkt) voor ze binnen, maar een regenbuitje op zijn tijd, kunnen we goed gebruiken.
Groetjes Diana
-
Reactie van Tanja op 16 Oktober 2008 op 8.44
-
Hoi Diana,
Kun je misschien wat meer vertellen over ezels. En dan bedoel ik eigenlijk waar moet je op letten om te zien of er iets mis is, of ook hoe zie je dat ze het wel naar hun zin hebben. Ik kwam op dit idee door je reactie op de foto van de Santorini-taxi.
In de omgeving waar ik woon zijn nog redelijk wat ezels. En als ik met de hond wandel en er eentje zie, ga ik altijd even kijken of alles OK is (bovendien is mijn hond gek op ezels!). Maar ik ben maar een leek op ezelgebied, dus wat tips zouden handig zijn.
Groeten Tanja
PS Donatie is onderweg hoor, en ik heb zelfs gasten op jullie actie gewezen. Alle kleine beetjes helpen niet waar.
-
Reactie van Diana Hermans op 16 Oktober 2008 op 17.40
-
Hoi Tanja,
Bedankt, jazeker alle Btjes helpen.
Een stukje over de ezel:
Allereerst is de ezel een echte groepsdier, dat niet geschikt is om alleen te leven. Een 2de maatje hoeft geen ezel te zijn, dit kan ook een geit of schaap zijn.
Daarnaast wordt natuurlijk het gezelschap van de mens erg op prijs gesteld, maar kan nooit helemaal de plaats innemen van een dierlijk metgezel.
Ezels zijn absoluut niet dom, ze zijn juist erg slim, ze leren snel en hebben een goed geheugen. Verder zijn ze erg dapper, ijverig, betrouwbaar en erg voorzichtig. Als er gevaar dreigt, slaan ze niet op hol, zoals paarden doen, maar blijven ze stokstijf staan. Soms gaan ze zelfs op de grond liggen. (ja, dit kan natuurlijk dom overkomen)
Ze zijn sterk, hebben een groot uithoudingsvermogen. Kunnen goed tegen hitte en kou.
Ezels kunnen goed zien in het donker.
Door te balken op verschillende manieren, worden boodschappen overgebracht.
Hierbij doen de oren meestal mee. Ze maken ook andere geluiden, zoals briesen en grommen, knorren. Ook met hun lichaamshouding kunnen ze dingen duidelijk maken.
Ezels vinden het trouwens heerlijk als je ze in hun oor streelt.
Een ezel is een heel ander dier dan een paard. Een paard heeft een vettige vacht waardoor hij beter tegen regen kan. Een ander groot verschil zijn de hoeven. Een ezel komt uit droge en warme streken. De hoeven zijn zacht en kunnen slecht tegen de drassige, natte grond, zoals hier in NL .
Nog een verschil tussen paard en ezel is, dat een ezel een enorm hoge pijngrens heeft. Hij laat niet merken dat het hem slecht gaat, tot het te laat is.
Daarom is het belangrijk dat er dageliijks naar de ezel gekeken wordt, want als de constatering komt dat je denkt dat er iets is, dan ben je meestal te laat. Dus ken je eigen ezel goed en weet hoe hij is/reageert.
Ook beschermen ezels hun weide, komt er een indringer dan jagen ze die weg,het is natuurlijk geen vervanging voor de waakhond, maar ze doen het goed.
Even de vraag, je hond is gek op ezels, is dat bij de ezels die je ontmoet, wederzijds. Ezels vinden honden rare wezens, zijn niet hun beste vriendjes.
Een ezel die vaak alleen staan, zie je ook vaak veranderen in van die kniesoren. Jammer, want ezels zijn zo een leuke huisdieren, echte vriendjes voor het leven, je moet natuurlijk als baasje wel over een dosis humor beschikken. Want ze kunnen eigenwijs en koppig zijn, maar ja, dat is eigenlijk ook wel hun charme.
-
Reactie van Tanja op 17 Oktober 2008 op 9.11
-
Hallo Diana,
Bedankt voor de uitleg. Ik weet weer heel wat meer over ezels. Maar wat ik eigenlijk nog mis, is hoe kun je zien dat ze het goed hebben. Ik bedoel bij de Santorini-taxi zei je "de oren staan naar achteren en uit elkaar" een teken dat ze het niet naar hun zin hebben. Ik begrijp nu dat je een ezel goed moet kennen om te weten hoe het met hem gaat, maar misschien geven bepaalde gedragingen toch een indicatie of het goed of juist slecht met hem gaat.
Ik zie bijvoorbeeld regelmatig een oud mannetje met een ezel over straat lopen, die er voor mijn gevoel maar matig uitziet. Maar misschien is dat wel helemaal niet zo, en is ie alleen maar oud (die ezel dan, van het mannetje is het duidelijk :)
In het landje naast onze tuin staat regelmatig een ezel "geparkeerd" om te grazen. Onze hond Jota loopt dan enthousiast naar het hek (al dan niet trots met een speelthe in haar bek: kom we gaan spelen) en de ezel komt ook naar het hek gelopen. Ze besnuffelen elkaar uitgebreid, waarbij de ezel een beetje met zijn (of haar, het is geloof ik een dame) bovenlip frutselt tegen Jota's snuit. Ik heb hiervan een foto op mijn pagina geplaatst. Het is altijd weer een genot om die twee met elkaar te zien communiceren.
En als we gaan wandelen en terug komen langs die ezel dan komt ie altijd op ons toegelopen en wil even lekker op z'n kop gekriebeld worden. Daar is het hek ook niet zo hoog als om onze tuin en kan de hond op haar achterpoten staand uitgebreid met hem neuzen.
Een tijdje terug was dezelfde ezel op een landje een stukje verderop gezet. Verder van het dorp (wij wonen net aan de rand) en dus verder van passanten (lees gezelschap). Het was mij, ook al wist ik niet veel van ezels, duidelijk dat ie het daar helemaal niet naar z'n zin had. Hij stond regelmatig te balken en wel op een heel andere toon dan anders. En zeker als wij ons hek uitkwamen (dat kon hij zien) dan begon hij voor mijn gevoel te roepen. Ik wilde de eigenaar er al op attenderen, maar die heeft 'm al weer op zijn oude stek terug gezet.
Ik moet toegeven dat de andere ezels waar we langs komen een beetje terugschrikken van de hond (die ze altijd veel te enthousiast benadert ook al is ze aangelijnd), maar soms als je een tijdje blijft staan komen ze ook wel eens nieuwsgierig teruggelopen.
Nou dat is een heel verhaal geworden...
Groeten Tanja
-
Reactie van Diana Hermans op 17 Oktober 2008 op 10.26
-
Hallo Tanja,
Ja,oren kun je veel vertellen, een ezel die attent is en de omgeving in de gaten houdt, beweegt veel met de oren. Ze gaan naar voren en naar achter, onafhankelijk van elkaar. Dat is goed, dat betekent dat de ezel interesse heeft voor wat er om zich heen gebeurd. Als de ezel onzeker is gaan de oren naar achteren. Is ze boos, dan gaan de oren zo ver mogelijk plat in de nek.
Een ezel die zijn oren in de nek legt, de romp naar een andere ezel draait en de mond opent, is niet gediend van zijn gezelschap.
Hallo Tanja,
De begroeting van een ezel lijkt is gelijkt op een matig sterke dreiging, alleen zijn hierbij de oren naar voren geplaatst in plaats van naar achteren. Maar als je een ezel goed leert kennen, leer je ook de orentaal van hem/haar. Het groeten gebeurt door aanraking met de neus, vandaar het besnuffelen van je hond.
Het balken als hij/zij alleen staat, kan zijn dat hij soortgenoten roept. (hij/zij staat alleen) Het is roepen om aandacht.
Natuurlijk balken ze ook tijdens voedertijd en als ze gezelschap krijgen. Daphne balkt al, als ze mijn stem hoort.
Hoe meer contact je krijgt met een ezel of je ezel, hoe meer je besmet raakt met het ezelvirus...
Ik hoop dat deze antwoorden, meer je vragen beantwoord. Leuk, dat je je bezig houdt met de ezels in je omgeving.
Groetjes Diana
ps. ik ben bezig om van mijn ezelvrienden in Frankrijk, die ook een ezelopvang hebben, hun kleine net geboren ezeltje te adopteren.
Wil je even de kleine laten zien, Ungaro ik hoop dat ik genoeg sponsors bij elkaar krijg, zodat hij de mascotte kan gaan worden van Ezelopvang Kreta
-
Reactie van Diana Hermans op 8 Mei 2009 op 0.21
-
Het is alweer een hele tijd geleden, dat ik een update heb gegeven, dit komt door het niet lekker zijn geweest van mijn gezondheid. Maar gelukkig gaan we weer de goede kant op.
De stal is inmiddels klaar en de ezels maken er veelvuldig gebruik van iedereen die toen heeft gedoneerd, nogmaals bedankt en zie hier het resultaat
Ook zijn er grote ontwikkelingen, we zijn gestart met een outreach progam op Kreta, speciaal voor ezels en paarden.
Aangezien ik wat weinig tijd heb, wil ik jullie graag verwijzen naar mijn site waar alles op staat onder veldproject.
De engelse versie staat er nog niet op.
Ook hebben we een filmpje die ik zal proberen hier te laten zien
donkeyproject_0001.WMV
Met Daphne gaat alles goed,
Nou, zal spoedig weer langskomen om meer te updaten
Groetjes Diana
Een reactie toevoegen
Welkom bij
Griekenland
Info
Groepen
-
Athene
20 leden
-
Griekse muziek
41 leden
-
Leesboeken thema Griek...
20 leden
-
Kreta vakantie eiland
21 leden
-
Griekse recepten
34 leden
-
Lesbos eiland
8 leden
-
Onderweg naar Griekenland
2 leden
-
Meteora Kalampaka
5 leden
-
Santorini, parel van G...
6 leden
-
Samos
14 leden
Badge
© 2009 Gemaakt op Ning door Karen de Vries, Karidiès. Uw eigen sociale netwerk oprichten
Banners | Een probleem rapporteren? | Privacy | Algemene voorwaarden
Je moet lid zijn van Ezelopvang Kreta om reacties te kunnen toevoegen!