"Oh, I thought you were Greek." Ook tijdens mijn jaarlijkse verblijf op Zakynthos was het dit keer weer raak. Het is me nu zo vaak overkomen dat het me eigenlijk niet meer zou moeten verbazen, maar toch verrast het me telkens weer. Zodra ik voet op Griekse bodem zet, word ik door de lokale bevolking voor een landgenoot aangezien. Zonder dat ik ook maar één woord heb gezegd, spreken ze me in het Grieks aan. (Als ik toch voor iedere keer een euro zou krijgen...)
Toegegeven: ik voel me er zeer door vereerd, maar toch begrijp ik er niets van. Grieks? Ik? Nah! Toch? Maar als het je zo vaak overkomt ga je toch twijfelen. (mam?????) Nu lukt het me redelijk om de schijn op te houden, maar als het gesprek te lang duurt en te ingewikkeld wordt, schiet mijn Grieks toch tekort en val ik meestal door de mand. De betreffende Griek in verbijstering achterlatend - wat altijd weer een grappig moment is. :-)
Echter, dat niet IEDERE Griek me voor één van de zijnen aanziet, bleek een paar jaar geleden op Kalymnos (waar ik officieus geadopteerd werd als Griek: 'you look Greek, you talk Greek, you act Greek, so you ARE Greek!') Vind je ook niet dat zij er heel Grieks uitziet, wilde een Griekse kennis van één van zijn vrienden weten toen we 's avonds op een terrasje zaten. Die bekeek me eens goed en zei toen heel beslist: "No, she looks Spanish."
Spaans? Spááns? Tsk!!! Ik voelde me bijna beledigd...Misschien ben ik dan stiekem toch wel Grieks
Tags:
Delen
Je moet lid zijn van Griekenland om reacties te kunnen toevoegen!
Lid worden van dit sociale netwerk